nasıl da harcadım yıllarımı boştan yere oysa ne de çok sarılmak istemiştim giderken sen birşeyler geveleyip durdum hep farkındaysan hiçbiride içimden gelmemişti o kötü sözlerin seni çok sevdiğimi söylemek istedim yediremedim gururuma oysa kötü bir çocuk değildim ben aslında seni üzmekte istememiştim hiç her zaman ağladım ben sensizken boş boş baktım duvarlara resmin yoktu artık karşımda yine de seyrediyordum hasretini ben sensiz geçen onca günün anısına
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta