20 Ekim 1854 Charleville-Mézières, Fransa
Çocuk gözyaşlarımın suyu gibi saydam su,
Tensel beyazlıklardan güneşe saldırı var ;
Bir zamanlar savaşçı kızların savunduğu
Surların eteğinde sancak olmuş zambaklar.
Eğlenen melekler mi? -- Yoo... altın su koşuyor,
Oynatıp kara, ağır , körpe ot kollarını.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta