anıların denizine dalmak için gözleri sımsıkı kapatmak zorunda değil ki insan
bazen eller dünyanın en zor işini yaparken
boğazına takılı kalmış hevesleri insan kusarken
o anılar kalbi yoran mahluklara dönüşürken
önceleri zevkle ciğerlere dolan zehrin dumanı paramparça eder bu kez anılarla birleşip gözleri
ve benim gözlerim paramparçayken bile hayalini kurarım görmenin
o an görmenin hayali
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta