anıların denizine dalmak için gözleri sımsıkı kapatmak zorunda değil ki insan
bazen eller dünyanın en zor işini yaparken
boğazına takılı kalmış hevesleri insan kusarken
o anılar kalbi yoran mahluklara dönüşürken
önceleri zevkle ciğerlere dolan zehrin dumanı paramparça eder bu kez anılarla birleşip gözleri
ve benim gözlerim paramparçayken bile hayalini kurarım görmenin
o an görmenin hayali
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta