Bütün sınırlarını aştık da dağların
bütün okyanusların kapılarını
düşle gerçek kucak kucağa
köpükle dalgakıran
ve yalnızlığın deniz feneri
Biz ki asırlardır sesiydik aşkın
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Evet bir boncuk geçirmedik ama var olan boncukları kırdık hep.
doru doru atlar
şah mat
yelkenlilerde gece
dip ve bodrum
kıvılcımını görünce ece
amphoranın kulpuna eğildi
geçen yıllara nasıl olunca değilemezdi ?
sevindi
mum erirken isi
nasıl olunca kirletemezdi ?
durağan bir kelime gördün mü hayatta ?
hâlâ selamım ulaşamıyor ona
kaçan kaç ana denkti
oysa sandık işte
…
(fakir….
not:
aczimizi bilip anforaya amphora ya da amfora diyelim de zahit bizi tan eylemesin!
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta