Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hoş şiirinizi zevkle okudum Sayın Aktaş! Can-ı gönülden tam puanla tebrikler ve listemde. Yüreğiniz dert görmesin, kaleminizden mürekkep eksilmesin.
'Hayata renk katan utangaç,
Ayırdı tohumları çiçeğinden.
Mutlu ormanda oturup,
Dokundu yüreğine vicdan
*** Umudun peşinden koş.'
Yıllardır hep umudun heşinden koşanlardanız. Tebrikleri selamlar.
Hayata renk katan utangaç,
Ayırdı tohumları çiçeğinden.
Mutlu ormanda oturup,
Dokundu yüreğine vicdan
*** Umudun peşinden koş…
MESAJI İÇİNDE ZENGİN BİR ÇALIŞMAYDI...
TEBRİKLER...
duyarlı yüreğinize saglık,,mesaj dolu dizelerdi kaleminiz daim olsun
gurbetten sılaya
selam ve dua ile..
Onur ayaklar altında
Lüzumsuz işleriyle
Sabır kalmadı millette
Uğursuz, umutsuz
*** Nefretin Peşinden koş. ..
Anlam,anlatım ve verilen mesajlar güzel.Yüreğinize sağlık,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta