Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Arif beyefendi kardeşim.Kuşların kanat çırpışıyla birlikte doğa ve özlemle iç içe çok güzel bir şiir okudum. Tebrik ediyorum. Selem ve muhabbetlerimle. ESEN KALIN ++ LİSTEMDE
Ya, sen olmasaydın!
Anemoniya!
Niçin geldiler?
Çölleri aşıp ta buraya!
Şimdi onlar, kime eldiler?
Anemoniya! _______ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 52 tane yorum bulunmakta