Bak! Yine bahar geldi biliyor musun…
Seni… Her bahar gelişinde anımsıyorum…
Bilirsin ki sen! …
Benim baharım olurdun…
Seninle çiçek açar…
Seninle topraktan uyanırdım..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yürekten gelmiş sözler buram buram sevda yüklü...Kutlarım..Sevgilerimle.
Ben de kır çiçeği, her yağmurda, her yağan karda dağbaşlarında üşür donarım, kimse bakmaz yarama,
susuz, sevgisiz kalırım, ama yinede tabiata inat ümitlerimi kaybetmez, daha bir inatla sarılırım o KARA TOPRAĞA.
Döşeğim bilirim,
Atılırım Kollarına,
O beni anlar ben de onu...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta