Yanıp tutuşan güne andolsun!
Yağmurla ıslanan yeryüzüne!
Arada bir çıkan güneşe!
Güneşten koryan gölgeye!
İnsana huzur veren güvene!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu dünya bir imtihan dünyası Mehmed bey. Dolayısıyla da burada ne tam bir barış ne de tam bir rahat söz konusu olur. Çünkü insanların ve cinlerin mücadele ve mübareze etmeleri bu imtihanın gereğidir. Bu cidal işinde haklı taraflar cenneti kazanırlarken, haksız taraflar da cehennemi hak edecekler. Yani bu savaş kıyamet kadar sürecektir efem.
Hayırlı sınavlar olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta