Hasret, acı, ıstırap ben bunların eşiyim
Bana güneş hiç doğmaz hep gecenin beşiyim
Derde çıkan yolların hem sonu hem başıyım
Her rüzgarda savruldum baksana dört yandayım
Adım adım ölüme yaklaştığım andayım…
Gece gündüz durmadan gidiyorum bitmiyor
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta