Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Uçuşurken penceremden kuşlar,
Koşarım, senden haber var diye.
Ama, boştur hep bu koşuşlar,
Bir kez dönüp bakmazlar bile.
Vurulmuş gibi başıma,
Kararır birden ufuklar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta