aslında seninle hep gezdik anastasia
nemrut'ta gün batımını izledik
hiç bitmesin diye
kapamadık gözlerimizi
mardin sokaklarında gezdik
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Belki sesim çatlamıştı, boğazım düğümlenmişti
O hiç bilmediğim sokaklarda,
herkesin tembelce gölgelere çekildiği
uyuşukça şekerlemeler yaptığı sırada
yanaklarımdan dökülmüştü tuzlu damlalar,
ter miydi, gözyaşları mıydı farkında olmadan.
Doğu Expresinde masamın diğer tarafı boştu
gösteremiyordum karşımdakine, geçip giden kasabaları, köyleri
Möö'leyen inekleri, havlayan köpekleri...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta