aslında seninle hep gezdik anastasia
nemrut'ta gün batımını izledik
hiç bitmesin diye
kapamadık gözlerimizi
mardin sokaklarında gezdik
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Belki sesim çatlamıştı, boğazım düğümlenmişti
O hiç bilmediğim sokaklarda,
herkesin tembelce gölgelere çekildiği
uyuşukça şekerlemeler yaptığı sırada
yanaklarımdan dökülmüştü tuzlu damlalar,
ter miydi, gözyaşları mıydı farkında olmadan.
Doğu Expresinde masamın diğer tarafı boştu
gösteremiyordum karşımdakine, geçip giden kasabaları, köyleri
Möö'leyen inekleri, havlayan köpekleri...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta