Erkek hoyratlığında,
İsrafil'in suru üflemesindeki sır gibi
hava nefesinden üfledi ateşe...
Ateş, Cebrail oldu...
Güneşin ilk ışıklarında,
yağmusuz şimşeğin celalindeydi,
kainatın ruhu...
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta