Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
yüreğinden öperim Yiğitcan..
Hikmetin kalb süzgecinden üflediği ruh gıdası merhamet! ve yine hikmetin yaratıklarının yardımlaşmasını ıhtiyac muhtac hayatın devam denklemini açık ifadesi! anayı böyle bir evlat yetiştirdiği evladı hikmetin sırrını kavradığı için kutluyorum.selamlarımla.
TÜYLERİMİ DİKEN DİKEN ETTİN EVLAT
GÖZLERİNDEN ÖPÜYORUM
SEN ŞİMDİDEN ANNENLE AYNI SEVİYEYE GELMİŞSİN BİLE
YILDIZLI BİR 10 DAHA BENDEN
SEVGİMLE
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta