Benim, uzaklara gitmemle başladı, her şey
Daha çocuk yaşlardaydım, anamdan ayrıldığımda
Anam, yaşlı gözlerle, bakakalmıştı ardımdan
Daha dönemeyecektim belki, gittiğim yerlerden
Anam bana hasret kalacaktı
Ben dağlara haykıracaktım kimsesizliğimi
Karanlık çökünce, semaya bakacaktım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Duyguların en yoğun anlatıldığı sözcüklerin boğazlarda düğümlendiği bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta