Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Dostum Özok,
Annelere yazılan şiirler, bana göre her zaman, sorgusuz sualsiz on numara şiirlerdir.
Antoloji sayfaları arasında seni ararken beni karşılayan bu şiir için kutlarım.
Yaşayan annelerimize güzellikler, mutluluklar, sağlık; öte aleme göçmüş olanlarına da rahmet dilerim.
Şahbettin Uluat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta