Dokuz ay karnında taşıdın anam
Büyüttün besledin koynunda yatırdın anam
Hastalandım başımda bekledin
Her gece üstümü örttün
Beni bu yaşıma sen getirdin anam.
Bu vatana bir yiğit verdin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta