Anam beni nazlı nazlı büyüttü
Elimden tutup ta gurbete gitti.
İçindeki derdi kendine yetti
En sonunda kıydı kendi canına
Anam senin için verem canımı
Derdin çok mu idi anlat halını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yureğinize kaleminize sağlık duygulu bir şiir
okudum yürek sesinizden. tebrikler şairem.
Hüznlüydü içim burkuldu.Acınızı yürekten paylaşıyorum
Saygılar
canımsın ablacım. hep mutlu kal
DUYGU DOLU
DÖRTLÜKLERDİ
KUTLUYORUM
BAŞARILAR DİLİYORUM
*
“'O gül - endâm bir al şâle bürünsün yürüsün,
Ucu gönlüm gibi ardınca sürünsün yürüsün...”'
—Vasfî Erzurumî—
Hüzün dolu idi. Tanrıdan rahmet diliyorum.
Kaleminiz susmasın
okurken gerçekten çok hüzünlendim...ruhu şad mekanı cennet olsun...
Şiirnizdeki ifadeler kurgu değil de gerçekse Allah rahmet etsin annenizi. Duyguların dizelere dökülüşü başarılıydı selam ve sevgilerimle.
BAŞARILAR DİLİYORUM
seriye hanım
anne sevgisine dair emek verilerek yazılmış güzel çalışmanızı beğenerek okudum..
kutlarım saygın kaleminizi ve sevgi dolu yüreğinizi..tam puan 10..akçaydan selam ve saygılar..
ibrahim yılmaz
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta