Kim bilir kaç imtihandan çıktı ırkım alnı ak
'Bitti' derken son musîbet, derde dûçâr kıldı Hakk
İz bırakmaz zannederdim kalbe kasvet her belâ
Yandı heyhât, yandı sînem, sanki dersin Kerbelâ
Hem basîret dersi verdik, hem bakarken kördü göz
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Harika bir dil ve anlatım uzuz uzun söze ne gerek +10
Mecit bey ana ile dertleşen ona sanki yüreğini döken söyleşi gibiydi şiir...Bazen öyle anlar olur ki o zamanlarda bir kol ararsınız sizi sarması için işte sizinde yaptığınız bu olmuş en doğru yerde en doğru kollarda yüreğinizi dökmüşsünüz çokta güzel olmuş duygulanamak elde değil gönülde değil.....Canı gönülden kutluyorum saygılar efendim...
Benim dertli öten bülbül,
Sen ağlama, bari sen gül,
Dikenler içinde bir gül,
Belki bir gün açar ANAM...
Bu dörtlük çok çok ayrı bir güzel olmuş:) SAĞLIKLA....
Analar için neler yazılsa azdır.Yüreğine sağlık şairim.Saygılar.
Cok güzel manali sözler..tebrikler sevgili Dost..
Sevgi dolu duyarlı yüreğinizden, etkileyici, hüzünlü ve altına başka bir şey eklenmeyecek kadar muhteşem bir şiir okudum. Sizi kutluyorum.10 + ANT. Saygı ve sevgi ile kalın.
Hikmet YURDAER
Anne şiirleri hep duygulandırır beni. Elimde değil. Hele de böylesine güzel ve duyarlıysa. Kutladım gönülden.Tam puan + sevgimle...
GÜNEŞi UYANDIRAN KADIN ' anneme '
Bir kadın tanıdım narin güzel ve ince
Yüklenip dünyayı taşımaya çalışırdı öylece
Bir ateş yakardı kalkıp yarı gecede
Güneşi uyandırmak isterdi sadece
Tutardı sarnıcın yolunu sessizce
Dönerken sudan güğüm belinde,testi elinde
Güneş yeni uyanırdı Vona Burnu' ndan
Ekmek pişirirdi narin kadın mısır unundan.
İnekleri sağar,yayık yayardı
Çorba pişerken sarma sarardı
Sütü alıp ocaktan bir de börek yapardı
Börekçi'ydi zaten kızlık soyadı.
Yumurtalar günlük ekmekler sıcak
Bahçeden salatalık domates toplanacak
Sofra hazır,artık çocuklar uyanacak
Az sonra çoban inekleri bahçeye kovacak.
İmeceye gidilecek Behiye Yengeye
Gün batımı bahçeden eve dönünce
Ev halkı yemek istemese
Üstleri hiç kirlenmese
Narin kadın çok yorgun
Erkenden uyusa ve dinlense
Ona dokunmasa kimse
Yarın güneşi tekrar uyandırabilse.
Yıllar yıpratmıştı narin kadını
Bir akşam uyudu ve uyanamadı
Artık güneşi kim uyandıracaktı?
Güneşi uyandıran kadın benim anamdı.
Naime Özeren
Destansı bir hava içinde birazda dram kokan ustaca yazılmış 8 heceli çok çok değerlibir eser olmuş.+10+ant.Kutluyorum.Gönül Dostum. Saygılarımla.
Anama sarılmış gibi hissettim. Birden o şefkati içimde duydum..
Kaleminiz daim olsun...
yıkıldı gönülün benti sular yukarı yeltendi verilen ömür tükendi sonmuş burda yittik anam sözkonusu ana olunca akan sular durur harika bir şiir gönül gözünüz daim açık olsun
harika bir çalışma, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 28 tane yorum bulunmakta