Dokuz ay on gündür durdum karnında
Taşıdın, doğurdun, yolun sonunda
Gâhi kucağında, gâhi sırtında
Üşüdüm, ısıttın, beni bağrında
Okşadın sevgiyle, güleyim Anam.
Ağladıkça bana sütünü verdin
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta