Sevgili Gündüz hocama...
ve verilen çoğu yeminde ilk ölüme gönderilendir anamız, 'Yalanın varsa anan ölsün mü? ' 'Ölsün'
ve ölüm yanıbaşımızdayken ilk sığındığımızdır anamız, ' ah anam ah '
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




selam dostum, cok guzel dusunmussun. selamlar Burak
bütün analara saygılar,yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta