Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
ÇOK GÜZELDİ....Keyifle okudum.
Yüreğinze sağlık
Saygılarımla
Abi ne güzel anlatım ,dizelerde köyü ve çocukluğu eski günleri sanki yeniden yaşıyorsunuz.Bu çok güzel şiir nasıl olurda boynu bükük bir kenarda bekler.10 puan selam ve saygı sunarım.Kutluyorum.Bu güzel şiirleri yazan elini öpüyorum.Allaha emanet olunuz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta