Yaşamın bir gününü daha bitirdik günü karanlığa gömerken.Böyle böyle derken gömüleceğiz bizde birgün günün sonunu görmeden.
Küçük bir çocuğu taşır gibi
Taşıdı yaşam bizi anne gibi.
Ama bize mutluluğu vermedi
Ana değil,analık gibi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta