Anaların Zalim Oğulları Şiiri - Mustafa ...

Kur’an mezarlık kitabı olunca
Rivayet din oldu, insanlar nadan...
Oturup ölülere okudukça
Kadına hayatı ettiler zindan!

Allah der: “Ey insanlar! Ey müminler!”
Hepsi bundan anladı: Ey Erkekler(!)
Ve sert kurallar koyarak erkekler,
Kadına hayatı ettiler zindan!

Nesibeler, Esmalar, Safiyeler...
Çok var, Nebi ordusunda askerler!
Onları bilmeyen zalim erkekler
Kadına hayatı ettiler zindan!

Hatice Ana hem yaptı ticaret;
Malını, mülkünü hep ettiler dert(!)
Nedense paylaştığı olmazken dert
Kadına hayatı ettiler zindan!

Bir bakalım İstiklâl Savaşı’na;
Kara Fatma’ya, Hatice Hatun’a…
Çok var! Uzanır ta Terken Hatun’a!
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Çoğu erkek kaçarken harpten, cenkten
Kadınlar korkup kaçmadı cepheden!
Kimi er, kimi çavuş, kimi teğmen…
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Onlar gönüllü gitti cephelere,
Yakıştı mavzer kınalı ellere,
Hepsi örnek olurken erkeklere
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Kimi savaştı cephe gerisinde,
Ürettiler mermiden, giyeceğe…
Seferber olurken bağda, bahçede…
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Eş, oğul, baba, kardeş cephede;
Kadınlar taşıdı silah, cephane…
Hem olurken baba, ağabi, anne...
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Şerife Bacı’ya bir bakın hele;
Örterek hırkasını mermilere
Son nefeste sarıldı bebeğine…
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Hele bakalım doksan üç Harbi’ne;
Nene Hatun erkeklerin önünde...
Bebeğini bırakmıştı beşikte!
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Vahdettin teslim olurken başkentte
Nene Hatun direnmişti cephede!
Ve Erzurum yirmi binken şehirde
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Üstelik padişahda vardı ordu
Ve arkada sekiz yüz bin nüfusu…
Bu halde “cennetmekan” teslim oldu?
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Haddi aşmayalım karşılarında,
Erkeği de doğurur kadını da,
Hem doğurmakla kalmaz yaşatır da…
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Ben ne kadar desem de Bulamoğlu,
Anam insandır ben de insanoğlu,
Babam da aynı anasının oğlu…
Kadına hayatı etmeyin zindan...

Pendik/10.02.2018