Anaların Zalim Oğulları Şiiri - Mustafa ...

Kur’an mezarlık kitabı olunca
Rivayet din oldu, insanlar nadan...
Oturup ölülere okudukça
Kadına hayatı ettiler zindan!

Allah der: “Ey müminler! Ey insanlar!
Hepsi bundan “erkeği” anladılar(!)
Ve koyarak ağır katı kurallar
Kadına hayatı ettiler zindan!

Nesibeler, Esmalar, Safiyeler...
Onlar Nebi ordusunda askerler!
Bilmezken onları çoğu erkekler
Kadına hayatı ettiler zindan!

Hatice Ana hem yaptı ticaret;
Malını, mülkünü hep ettiler dert(!)
Paylaştığı nedense olmazken dert…
Kadına hayatı ettiler zindan!

Bir bakalım İstiklâl Savaşı’na;
Kara Fatma’ya, Hatice Hatun’a…
Çok var! Uzanır ta Terken Hatun’a
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Çoğu erkek kaçarken harpten, cenkten
Kadınlar korkup kaçmadı cepheden!
Kimi er, kimi çavuş, kimi teğmen…
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Onlar gönüllü gitti cephelere,
Yakıştı mavzer kınalı ellere,
Hepsi örnek olurken erkeklere
Düşmana hayatı ettiler zindan!

Kimi savaştı cephe gerisinde,
Ürettiler mermiden, giyeceğe…
Seferber oldular bağda, bahçede…
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Eş, oğul, baba, kardeş cephede;
Kadınlar taşıdı silah, cephane…
Hem oldular baba, ağabi, anne...
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Şerife Bacı’ya bir bakın hele;
Örterek hırkasını mermilere
Son nefeste sarıldı bebeğine…
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Hele bakalım doksan üç Harbi’ne;
Nene Hatun erkeklerin önünde...
Bebeğini bırakmıştı beşikte!
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Erzurum yirmi bindi Rus Harbi’nde;
Nene Hatun direnirken cephede
Vahdettin teslim olmuştu başkentte!
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Üstelik padişahda vardı ordu
Ve arkada sekiz yüz bin nüfusu…
Bu halde “cennetmekan” teslim oldu?
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Haddi aşmayalım karşılarında,
Erkeği de doğurur kadını da,
Hem doğurmakla kalmaz yaşatır da!
Kadına hayatı etmeyin zindan!

Ben ne kadar desem de Bulamoğlu,
Anam insandır ben de insanoğlu,
Babam da aynı anasının oğlu…
Kadına hayatı etmeyin zindan...

Pendik/10.02.2018