ANAHTAR
kalsın sofranızda lokmam, hâlâ orada
az önceki sözünüzde aklım: paylanmış
çocuk gibi emanet durduğum kapıda
hiçbir kilide uymuyor anahtarım
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




''bilmem, pek sevemedim uzattığınız eli
tutunca veda faslına dönüşen gözyaşlarını''
seveceksen her şeyi göze alacaksın eğer önceliğin sevmek değilse aşkın onurunu korumayı bileceksin... der gibiydi üstadım...
güzel şiirdi kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta