Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Ve.. matamatik konuştu tanrının dilinden.. o evrenin tümünün diliydi... Mariner II.'i uçurduk 1984 yılında..
Şimdi güneş şisteminin tam beş kat uzağında yoluna devam ediyor..
Kaos, evren, düzensizlik ve durmadan eksilen antropi.. nereye kadar ? Yokun karşıtı yoktur.. çılgın düşlerimiz öğretti...... Stephan Hawking'de söylemiş olsa, genişleyen evrenin kendi içine çökeceğine inanmıyorum !..
Sevgilerimle..
Valla ben onu bunu bilmem...sizin şiirleriniz başka bir alemden ;))) akıl lazım yazabilmek için..
ben...
sen...
biz...
onlar..
ne bilsinler
be kardeşim
kitap mı okuyorlar !....
Sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta