anafor misali çekiliyor kalbimden,
sevda yangınından geriye kesif kokular, ukdeler
kara delik olmuş yaz mevsiminde,
harabe olmuş duygular, fikirler...
tut ki beni hiç tanımadın
tut ki ölümsüz sevda pınarımdan damla almadın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
