Toprakları eşiyor nasır tutmuş elleri
Eğilmekten bükülmüş, fistanlı belleri
Herşeydir onların, ağaları beyleri
Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını
Çocuğunun sütünü eksik etmez
Tarlasının çapasını eksik kesmez
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Dayak yese de ses çıkarmaz
Çeker kahrını da erkeğini bırakmaz
Türküsünü çeker, gönlünü karartmaz
Bıkmaz, yılmaz anadolu kadını
Gerçeklere tam puanla tebrikler.Kalemin yüreğin susmasın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta