Yaşıyordum tasasız gençliği bir rûyâda,
Bana İstanbul’u İstanbul eden dünyâda.
Zevke düşkünlüğü çekmekte idim ağrı gibi,
Düşünürken gece gündüz, yarı sarhoş, asabî,
Bende fâtihliğe benzer ulu bir hâl sezdim,
Ve o îmânla bütün yurdu dolaştım, gezdim.
Tanıdım insanının zevkıni, her âdetini,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta