Çağlar zamanı sallardı yıllar uyurken asırda
Avuçlardaydı yürekler İlâhî aşk denen sırda
Dertler eridi sevgide diken kırıldı nasırda
Onlar ki sevda yeliyle sildiler yürekten kini
Hor görmediler çirkini
Güzele “güzel” dediler
Bağdaş kurup oturdular gâh halıda gâh hasırda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta