Yüzün aşk kokan gül rengi.
Toprağın şefkat dolu ana yüreği.
Denizler kıskanır seni herkesten,
Üç bir yanını çevirmiş seni sevmekten.
Dağlar sana kalkan Akdenizden, Karadenizden.
Başı dik semaya yükselmiş; nöbetini bekler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta