Onlar insan'dılar.
Suskun ve anlamlı baktılar,
Yükleri belli, yüzlerindeki çizgilerde izleri.
Her nefes, oksijen basarken hücrelere,
Seçim senin.
Ya düşüneceksin, düşüncen delecek sınırları ve gökleri.
Yada sıvasız, harçsız ördüğün duvarlar, örtecek üzerini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta