Benim dağım beyaz giyerdi kış gelmeden
türkülenirdi buğusu Munzur’un
meşede palamut gülerdi, suda balık
ve koklaşırdı Zel bulutlarla.
Şimdi yılların ardında, bu şehirdeyim.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Çok özel ve çok güzel bir şiir.Tebrikler
özlemek bir anlık bir zamanın sıkışığı.
hep düşünüyorum neden erkek çocuklar hep tabancayla oynamayı sevdiler.
ve neden kızlar hep hemşire oldu oyunlarda.
hayat. oyunbazların işi galiba...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta