Yağmur yokluğuna mı yağdı,
çatıların yüzü neden hüzün kesti
penceren açılsa nasıl da çırpınırdı gözlerim
kalesi düşerdi oracıkta küçük gurbetimin...
Şimdi nasıl saklanacağım
sen bütünümsün ben parçan
hani kucağın hani kırık somyan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta