ANACIGIM Masamda oturuyordum,calışıyordum.Her zamanki neşe ile çalan telefon.Bugün acı acı caldı.Arkadaşım ahizeyi bana uzattıgında,ellerim titriyordu.Telefonda agabeyimdi aglıyordu anam ölmüştü,yıkıldım,gözlerimde yaşlar damla damla dökülmeye başladı.Bizi doguran yoguran dogruyu öğreten kutsal insan artık yoktu.Ana sevgisi,yüregimizde damarlarımızda dolaşan kanda her yerde bizimle.Anam sen yoksun ebediyettesin.Birgün bizde sana gelecegiz,kolların acık yüregin imanla dolu bizi sar anam. Dogruları yaptıgıma inanarak sana gelecegim,yüce makamında beni kabul et Anam.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Başınız sağolsun
Allah rahmet eğlesin....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta