Anacan Şiiri - İlyas Söylemez 2

Bilirim cefalar çektirdi kader.
Hastalığa yenik düştün anacan.
Olamadım çare derdine meğer.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Kalmadı takatin gücün tükendi.
Şu zalim hastalık senden gitmedi.
Ne yapsam elimden bir şey gelmedi.
Hastalığa yenik düştün anacan.

O hassas tenine değmek ne mümkün.
Ömrünün sonunda yazıldı öykün.
Yormuştu sırtında ağırdı yükün.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Narin bedenini yıprattı illet.
Bulutlu gözlerin verdi işaret.
Haberin gelince toplandı millet.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Kaderde seni taşımak ta varmış.
Çileli hayatın mazide kalmış.
Güzel bedenini topraklar sarmış.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Sevincim seninle girdi toprağa.
Yaralı hislerim geçmiş yaprağa.
Bülbüller ağlıyor gelmiyor bağa.
Hastalığa yenik düştün anacan.

O soğuk mezara koyarken seni.
Kimsesiz çaresiz bıraktın beni.
Ocağım senmişsin anladım yeni.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Bırakıp gidince ürperdi içim.
Üşüdü bedenim kalbim ne biçim.
Işığım söndü sensiz bir hiçim.
Hastalığa yenik düştün anacan.

Ağlayıp koyarken mezar taşını.
Gizliden silerdim gözüm yaşını.
Göğsüme sakladım üç tel saçını.
Hastalığa yenik düştün anacan.