Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sn. Yüksel Nimet Apel'in gene o içten dillendirdiği şiirlerinden (içeriği güzel olmasada) bir güzel örnek. Konuşur gibi bu kez duaya durmuş.Dilerim yerini bulur, Yüreğinize sağlık ,saygıyla ....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta