Sana öyle hasretim ki , sözcükler hislerimi ifade edebilecek boyutta değil. Bir nehirin önüne kapılmış gidiyorum ama durdurak bilmeden. Arıyorum kendimi bulamıyorum. Buluyorum beni kendimi soramiyorum.
Her takıldığım taşa bir an bırakıyorum.
Her susuyuşa bir nefes ömür adıyorum.
Özlemin nehirde durdurak bilmeden akıp gidiyor.
Kimi zaman yosununa tutunuyorum taşın ,
Kimi zaman taş tutunuyor hasretine.
Akıp giden suyun hızında boğulup kalıyorum.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta