Bi zamanlar buralardan çıkıyor nur gibi yüz
Ana yorgun baba bitkin ama mevsim de o güz
O çocuk ay gibi parlar gülüşünden bi yüzün
Ananın kalbide ondan atıyor verme hüzün
Büyüdün bir ağacın gölgesinin tek fidanı
Buralardan yürüdün burda yedin ilk azığı
Ana yaşlandı ve başlar sınavın geldi sıran
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta