Nice zaman ayrı kaldım anamdan,
Ana ekmeklerin pişer oldu mu?
Hasret kaldım senin tatlı kucağan,
Ana göz yaşların diner oldu mu?
Akşam yattığımda hayalimdesin,
Geceler düşümün menbağındasın;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dinle haydar bey dinle sözün özünü.Çok özledim bende ANA yüzünü .Okuyunca şiirin yine çöktü hüzünü .Burda değil orda mevla gösterecek yüzünü Duamız budur allaha HAYDAR baba. BU DUYGULARI BU ŞİİRLE ANİMSATTIĞIN İÇİN SAYGILAR HAYDAR BEY
Buram buram Anadolu kokan şiirleriniz çok hoş,sizleri tebrik eder devamını dilerim.
Anaların hasreti biter mi evlatlarına?. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta