Ne zaman yemek yesem ve uzatsam ayaklarımı denize doğru
tutar beni hıçkırık
dalmama engel olan delik bir tüp gibi
sigaram sönmüştür….
sönmeyecektir tutuşmuştur yani ve hala filtre yanmakta
böyle bir hengamda kokusunun sivrisinekleri kaçırdığını keşfetmişimdir muallakında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta