Ne kadar alışmışız kalp kırmaya.
Saygı kalmamış anaya babaya.
Hala aklımız haklılık davasında suçlu sendin ana sendin baba.
Hatayı sakın kendinde arama.
Bağır anaya isyan et babana.
Belki sana koymaz. ama
Arkanda ağlayan bir ana sana belli etmese de içinde fırtınalar kopan bir baba.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta