Kipriklerin kırağı tuttuğu bir gün
Anacığım yamalıklı kolcak yırtık papuçlarıyla üşüyordu
Az kalsın âran damındaki sekiden düşüyordu
Sendeledi tutundu ayaktaydı
Hatıl dibi saman yığınında bitkin haldaydı
Bir dilim dünyası vardı o nu da bana verdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
