Ört buğulu gözlerini
Hayal bahçelerinin
Yeşil çimenlerinde
Gezinsin ruhun.
Çıkar ayakkabılarını
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




ANA... İnsan sevgisinin en derin köklendiği kavram.
Sesini, kokusunu, bakışını, kınalı ellerini özlemek
yıllar sonra... O doyulmaz kokusunu özlemek yıllar önce
ruhumuza sinen, bizi biz yapan şefkatin, sevginin
sıcaklığını duymak.. Ana .. ana... ana..
Ne kadar muhtacım şimdi sana.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta