Ört buğulu gözlerini
Hayal bahçelerinin
Yeşil çimenlerinde
Gezinsin ruhun.
Çıkar ayakkabılarını
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




ANA... İnsan sevgisinin en derin köklendiği kavram.
Sesini, kokusunu, bakışını, kınalı ellerini özlemek
yıllar sonra... O doyulmaz kokusunu özlemek yıllar önce
ruhumuza sinen, bizi biz yapan şefkatin, sevginin
sıcaklığını duymak.. Ana .. ana... ana..
Ne kadar muhtacım şimdi sana.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta