Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu şaire bayılıyorum hayatı iplemiyor :)
okundukcaa okunuyor ınsan bazen gercekten bıtmesını ıstemıyor hıc bır yerım acımıyor
okundukcaa okunuyor ınsan bazen gercekten bıtmesını ıstemıyor hıc bır yerım acımıyor
..şiir tadında ŞİİR..ilk dize insanı kollarından tutup son dizeye götürüyor ;sıkıysan bırak..tebrikler.
Bu nasıl bir akımdır... Koparıyor beni Charles
İşte yerdeyim !....etkileyici..hem de çok.
Ana denilince Bukowski gibi bir adamın ağzında bile güzel!
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta