Kendini beğenir, her insan biraz
Mevsimi gelince, oluyor kiraz
Zamansız ötersen, zavallı horoz
Haşlanıp, kızarıp, yendiğin an dır.
Seversen, içten sev; bilmesin kendi
Erkeği; yenermiş, kadının fendi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Sen, sen ol; hepsine aldanma sakın
Sevmek, sevilmek de tabi ki, hakkın
Gereğinden fazla olursan yakın
Dizlerin dibine; indiğin an dır.
her şeyin fazlası zarardır demiş atalarımız sevgide öyle insan yaşadıkca öğreniyor
tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta