Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Her şey öyle,
Hayatın özeti o,
"An meselesi..."
Bu sefer biraz daha ağır,
Biraz daha "yoz zamana" rastladı,
"İnsanlıktan, benliğimizden uzaklaştığımız" bir zamana!
Az önce okuduğum bir şiirden esinlenerek,
"Deprem, ayna tuttu zamanımıza, insanlığımıza!"
Yani gördük biz bizi,
"Neymişiz!"
Samimi duamdır,
"Sınamasın Yaradan depremle", çaresiz bırakmasın kulunu...
Tebrikler şiire Kemal Bey, Kardeşim..
Sağ olun var olun Mustafa hocam, selam ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta