'Ellerinden tutamadım,titrek bir öfkeyle
kabarıp gitti.Seviştiğimiz yatağın sıcaklığı
henüz dururken zamanımı çaldı,vaktimi
alıp gitti.Mazi hep ensesinde,gelecek
kaygısından uzak,dudaktan boşluğa
bir şarkı gibi dökülüp gitti…'
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Mesele o anı iyi kullanmaktır. Şiirlerinden anlıyorum ki, o anı iyi kullaıyorsunuz. Devam edin diyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta