Vicdanlar kapkara, acımalar bitmiş an kara.
Canlar heba oldu, şahadetler semada.
Yetimler kaldı, feryat figan ağlamakta.
An karanlık, an mahşer, an kapkara, an kara.
Bizleri, kucak açtığımız namertler vurdu.
Yetmedi, bunca acımızı seyredenler oldu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta